Mijn reis als broeder FIC

Br. Remy Nyukorong

“Onze Stichters waren toegewijde mensen, vervuld met de Geest van Jezus. Zij werden gegrepen door Zijn persoon en Zijn boodschap. Zij voelden de roeping en de missie om Zijn Goede Nieuws te verspreiden…” (FIC Constituties, # 9).

Hoe het allemaal begon: Mijn Verhaal

Zoals bij zoveel roepingen, begon mijn roeping bij mijn familie. Ik was gezegend met geweldige ouders, Stephen en Monica, die hielden van God, van elkaar en van mij en die mij hebben opgevoed in een goed en gelovig, katholiek thuis. Mijn vader was een catechist en mijn moeder was een ondernemende huisvrouw. Zij zijn nu beiden op leeftijd en wachten om terug te keren naar hun Schepper. Ik ben het op een na oudste kind van zeven kinderen (4 jongens en 2 meisjes). In deze omgeving leerde ik dat God van mij houdt en hoe ik van Hem kan houden. Mijn ouders hebben mij van jongs af aan geleerd dat van God houden en Hem dienen het belangrijkste avontuur is in het leven en dat het mogelijk was dat ik zou worden geroepen tot God om een religieus leven te leiden.
  

Als ik terugdenk aan mijn eerste gedachten over mijn roeping (vanaf ongeveer 14 jaar), dan lijkt dat het meest op een intuïtief gevoel waarbij God mij vroeg om mijn leven aan hem te wijden op de een of andere manier. Op dat moment wist ik nog niet hoe ik dat ging doen: of het me zou leiden naar priesterschap of religieus leven was me nog niet duidelijk.

Kennismaking en ingroei

Mijn eerste ervaring met religieus leven was op de Nandom Secondary School (van 1979-1984) die werd geleid door de Broeders FIC. Ik leerde deze mannen kennen die samen leven, bidden en werken. Zij waren aardige, liefdevolle en toegewijde onderwijzers. Geïnspireerd door het leven en het werk van deze broeders als tiener, begon ik aan mijn reis om mijn roeping te bepalen.

Het was echter geleidelijk, gedurende de volgende 9 of 10 jaar, dat mijn aanvankelijke “ja” transformeerde in een persoonlijke relatie met God. Ervaringen zoals de “Aspiranten Contactdagen” waren belangrijke gebeurtenissen voor mij. Geleidelijk werd ik steeds ontvankelijker voor de aanwezigheid van God in mijn leven tot het punt dat ik kon zeggen dat ik Gods liefde voor mij heel sterk voelde en op verschillende manieren.

Na een intensieve periode van gebed en inzicht, kwam ik uiteindelijk op een moment waarin ik mij helemaal BEVRIJD voelde, alsof de Heer tegen me zei: “Remy, Ik heb je de gaven en capaciteiten gegeven voor beide roepingen; je bent vrij om te kiezen.” Op dat moment kwam het antwoord van diep binnenin mij opwellen en ik antwoordde: “Ik kies U, Jezus mijn liefde, en geen ander!”
Deze beslissing naleven was niet makkelijk. Ik heb behoorlijk wat twijfels, beproevingen en verdriet gehad, maar steeds voelde ik de zachte, liefdevolle begeleiding van de Geest van Christus die mij omringde met zijn aanwezigheid. Zijn aanwezigheid komt tot uiting in de dagelijkse gebeurtenissen en de liefdevolle aanwezigheid van mensen die me overladen met zijn LIEFDE.

Gemeenschapsleven: Eén Hart en één Ziel worden

Mijn reis met de Broeders FIC begon met het leven binnen een communiteit met een kleine groep broeders en deze communiteit voedt het gemeenschapsleven ook. Leven in een communiteit laat me leren en groeien als persoon. In deze periode heb ik veel geleerd, niet alleen over mijn broeders maar ook over mijzelf. Zelfkennis is essentieel voor iedere roeping, of dit nu alleenstaand, getrouwd of religieus leven is. Terwijl ik mijzelf leer kennen, ontdek ik hoe God mij heeft gemaakt. Zelfkennis, in combinatie met een gezonde dosis gebed, laat ons een vrijheid voelen waarbij keuzes geen risico’s zijn maar mogelijkheden om meer te weten te komen over wat Gods plan met ons is. Gemeenschapsleven is niet altijd makkelijk. Er zullen altijd moeilijke momenten zijn. Door deze problemen op te lossen, kunnen we groeien. Ik heb geleerd om te groeien door de moeilijkheden die ik tegenkwam.

Hier in de Emmaus-communiteit betekent samen bidden de kern van ons leven. Voor ons, de broeders, verenigt het samen bidden ons. We verschillen zoveel van elkaar, maar we leven volgens de overtuiging dat Christus ons tot een familie maakt. Onze communiteit wil een voorbeeld zijn van verbondenheid. Broederschap begint met luisteren naar anderen. Met ons leven in de communiteit proberen we uit te drukken dat Christus is gekomen om het onderscheid tussen de mensen op te heffen en om ons te verenigen met God.

Zoals verzocht door de congregatie: Hoofdapostolaat

Sinds 2013 is mijn hoofdtaak het assisteren van het Generaal Bestuur bij het vermogensbeheer van de congregatie (Artikel 167). Dit is een gevoelige en delicate rol. De generale econoom is een van de belangrijkste bewakers van de congregationele financiële middelen. Deze rol vraagt een grote verantwoordelijkheid over de financiële activiteiten van de congregatie, met name beleggingen en risk management, het managen van cash flow en het implementeren van beleid en procedures met betrekking tot de boekhoudkundige praktijk van de congregatie. Gelukkig krijg ik hulp van een aantal gekwalificeerde en capabele professionals. De eigendommen van de congregatie moeten goed worden beheerd, anders lopen we het risico dat we de missie die ons is toevertrouwd niet kunnen ondersteunen.

Persoonlijke Missie: Ander Apostolaat

Naast de bovenstaande functie ben ik adjunct-professor en researcher bij het Erasmus Centre for Leadership in Rotterdam. Ik doe research en publiceer in wetenschappelijke tijdschriften, ben scriptiecoach zowel in Ghana als in Nederland, ben lid van het intercollegiaal toetsingscommittee voor publicaties in tijdschriften en lid van het onderzoeksconsortium in het inclusieve bedrijfsvoeringsprogramma van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO). Op deze wijze blijf ik in contact met nieuwe ontwikkelingen op het gebied van management en leiderschap. Met name inclusieve bedrijfsvoering in Afrika ten zuiden van de Sahara is zeer geschikt om de wijdverbreide armoede te bestrijden, de overlevingskansen te verbeteren en toegang tot gezondheid en onderwijs voor het hele continent te bevorderen.

Jubileum: Tijd voor Reflectie en Viering

Na vijfentwintig jaar als FIC broeder kan ik echt zeggen dat dit een leven is met potentieel en belofte, vol spanning en avontuur. Dit jaar had ik het privilege om 25 jaar religieus broederschap te vieren. Hierdoor had ik de mogelijkheid om na te denken over wat deze roeping voor mij betekent. Mijn leven als FIC broeder is allereerst een leven van volgelingschap. Als Christen en als lid van de Kerk werd ik geroepen om een volgeling van Jezus te zijn. Deze weg was niet altijd makkelijk. Een van de bijbelteksten die mij in mijn leven inspireerde is ‘Ik zal U volgen, waar Gij ook heengaat!’ (Mt 8:19)

Ik hoop dat ik in mijn leven altijd mijn best gedaan heb om te blijven volgen. Dit jubileum riep veel mooie herinneringen bij mij op en een diep gevoel van dankbaarheid aan God voor Zijn genade en trouw, evenals dankbaarheid voor de goedheid en kameraadschap van mijn broeders tijdens deze reis. De vele, eindeloze zegeningen en genade vullen mijn hart en kan ik niet in woorden uitdrukken maar voel ik diep in mijn ziel. Ik dank God iedere dag voor mijn vorming, mijn vormingsleiders, de communiteit en de steun van mijn familie, vrienden en spirituele leiders.


Bron: Magazine Brothers FIC, Vol 2, nr. 4 (2020)
Vertaling: Margreet de Rijke